Foutje!

Ja hoor! We hebben er weer één! Een officiële instantie, uit Nederland dit keer, die laat zien hoe je met de klant moet communiceren.

Vandaag kregen we van het Klantcontactcentrum van PWN een openstaande vordering. Nu wonen we al ruim een half jaar niet meer in Nederland, dus deze brief verbaasde me enigszins. Geïntrigeerd heb ik verder gelezen. Het is een brief gedateerd 27 november 2014 (het is vandaag toch 16 februari 2015 heh? Ik vergis me niet? Het is echt 2015?) waarin PWN stelt:

U heeft de voorschotfactuur gedateerd 15 augustus 2014 nog niet betaald. We verwachten het hele bedrag van 12,50 Euro binnen 2 weken op ons rekeningnummer. En dan nog een hele riedel over wat er gebeurt als de betaling niet op tijd binnen is.

Right.

Wij zijn op 31 juli vorig jaar verhuisd. Dat hebben zowel ik, als de verhuurder aan PWN gemeld. Nu krijgen we een factuur voor de periode augustus/september 2014. Ach denk je dan: even een mailtje sturen en het is opgelost. Mis! Als je PWN wilt mailen, dan moet dat via hun website. En nadat je alles hebt ingevuld en je aan je adres toe bent, dan krijg je de melding: PWN kent dit adres niet. U woont in het buitenland (da's dan wel weer scherp opgemerkt). Bel met de klantenservice voor al uw vragen. A raison van 35 cent per minuut.

Ik dacht het niet.

Ik blog. En ik twitter. En ik betaal niet.