Relax

Ik moet het mezelf nogal eens vertellen. Relax! Maar er is hier zoveel te doen, zoveel te bekijken, zoveel om naar toe te gaan dat ik soms wel eens door blijf hollen. Maar vandaag niet. Vandaag doe ik relax. Eigenlijk wilde ik nog wel een rondje langlaufen. En ook nog sleeën naar het meer. En kijken of het ijs het al houdt. En ook nog de badkamer schoonmaken (I know, die laatste past niet echt in het rijtje heh?). 

Maar ik doe het niet. 

We hebben net een lekkere Zweedse leftover lekkere dingetjes lunch gegeten met ons drietjes en nu is Marco een rondje langlaufen en Mik is aan het Wiien. En ik zie uit mijn ooghoek dat de ijsbaan weer geveegd wordt. Hebben ze zo'n kek machientje voor. We hebben de diverse buurmannen er al om toerbeurten op zien zitten. Ze azen allemaal op het machientje zodra er weer een paar vlokken gevalen zijn. 

Boys will be boys. 

And girls will be girls. 

And this girl is gonna totally chill now! 

Ah ja, deze foto is van onderweg vanmorgen. Terug uit de stad zijn we via Frösön gereden. 

Mijn leven, mijn lief

Twee jaar geleden was ik nu in het ziekenhuis. En morgen ook. En overmorgen ook. En nog een heleboel dagen daarna ook.
Twee jaar geleden wisten we nog niet helemaal zeker of het goed te behandelen viel. Zaten we in spanning, moesten we afwachten.
Twee jaar geleden begon men met in me te prikken. Allemaal voor het goeie doel, maar toch. Waren wel een heleboel prikken.

Wat kan er een hoop gebeuren in twee jaar.

Nieuw haar
Nieuw land
Nieuw huis
Nieuw leven

En het belangrijkste, de allerbelangrijkste staat nog altijd aan mijn zij: mijn lief!