Posts tonen met het label op ijshockeyschaatsen. Alle posts tonen
Posts tonen met het label op ijshockeyschaatsen. Alle posts tonen

woensdag 14 januari 2015

Men neme mee

Men gaat hier naar school, men neme mee:
- 1 paar schaatsen
- 1 helm
- extra paar sokken
- extra paar handschoenen
- evt. ijshockeystick
- evt. ijshockeybescherming

Oh en een appeltje voor de pauze natuurlijk.

Deze week begint het grote schaatsfeest op school. Tot aan de volgende vakantie wordt er in ieder geval elke gymles op woensdag geschaatst. En de meeste kinderen laten hun schaatsen gedurende de week op school zodat ze als ze op de opvang zijn ook lekker kunnen schaatsen. Mik is net met de F-an en de 1-an aan het schaatsen geweest. Juf heeft eerst een half uur besteed aan de veiligheid als je aan het schaatsen bent, toen moest het hele spul natuurlijk in de schaatsen gehesen worden en daarna kwamen ze als pinguins naar buiten op weg naar het hockeyplan (=ijsbaan). Kostelijk gezicht hoor, het hele spulletje zo op het ijs. Om 5 voor 11 werd het kluppie door juf weer bijeengedreven om van het ijs af te gaan, want om 11 uur staat de kok met het eten klaar in de eetzaal.

Maandagmiddag gaat het hele spul langlaufen. Staat ook op het program tot de volgende vakantie (week 10).

Ik zou het helemaal niet erg vinden om hier naar school te gaan!

zondag 21 december 2014

Erfelijk belast

Na de kerstvakantie doet men bij Mik op school niet meer aan binnengym, maar dan gaat het hele kluppie naar buiten. Of schaatsen of ze gaan langlaufen. Dus na de vakantie gaat Mik met zijn langlaufskis op zijn nek en zijn langlaufschoenen in zijn rugzak op woensdag naar school. Moet nog even aan het idee wennen, maar vind het wel heel cool. 

Mik moet ook nog even aan het idee wennen. Die arme jongen is namelijk erfelijk belast. In ieder geval van mijn kant, en toch ook wel van zijn vaders kant. En dan doel ik op het alles direct goed willen kunnen. Niet eerst langzaam aan beetje oefenen en het steeds beter kunnen. Nee, Mik wil meteen goed kunnen schaatsen. Zijn vrienden bij kunnen houden. Pirouettes kunnen draaien. 

Tja, zo werkt het nou eenmaal niet. Dus vandaag zijn we op de ijsbaan voor ons huis begonnen met de eerste schaatsles. Gelukkig heeft Mik de beste en meest geduldige schaatsleraar die hij zich maar wensen kan. En ja hoor! Na een kwartier deed Mik zijn eerste schaatsslagen zelf! Ik weet niet eens meer hoe het vroeger bij mij ging, maar ik vind het razend knap (en dan ben ik natuurlijk heeeeeel objectief) dat Mik na het half uurtje schaatsen vandaag ook al gewoon echt schaatst! 

Morgen weer. Ben benieuwd.