1 musje, 2 meesjes, 3 merels

Voor het slapengaan luister ik soms nog naar Met het Oog op Morgen. Gisteravond werd er daarin gepraat over de Nationale Tuinvogeltelling. Dat is volgend weekend en je kunt je er nu voor aanmelden. Zag net dat al ruim 14.000 mensen zich aangemeld hebben. 

Gisteravond had ik een massa vragen over de telling. Hoe weet je nou of je vogels niet dubbel gaat tellen? En waarom tel je ze eigenlijk? Wat doe je met de resultaten? En als je nou een mees hebt die erg op gezelligheid gesteld is en hij gaat in elke tuin van de buurt even zitten, tijdens de telling. Dan heb je die mees misschien wel 10 keer geteld. Maar toch is het maar 1 mees. 

Eerlijk is eerlijk, de website van de Nationale Tuinvogeltelling is behoorlijk informatief. 

Maar als je nu naar de resultaten van de afgelopen jaren gaat kijken, dan vraag ik me wel af wat er zo speciaal was in 2013? Vruchtbaar jaar? Warm? Hadden de tellers gedronken en zagen ze de mussen dubbel? En de rest van de vogels?

Geloof niet dat ze in Zweden aan tuinvogel tellingen doen. Of wel? Ik ga op onderzoek uit. 

Dit is vast 1. Koolmees (ja toch?) 

Vanmorgen op ons balkonnetje bij de schaal met pepparkaksrestanten

Beetje bij beetje

Wanneer voel je je ergens thuis? Wanneer is het dat je van binnen helemaal at ease bent? Of liever, wanneer voel ik dat?

Eens in de zoveel tijd heb ik zo'n beetje een kriebeltje van binnen. Begrijp me goed: ik vind het hier heerlijk. Ik geniet van de schoonheid van de natuur. Ik vind het leuk met de (meeste) mensen hier. Ik vind het spannend om te zien hoe ons bedrijf steeds verder kunnen ontwikkelen. En ik kan niet wachten tot het straks echt begint te winteren.

Maar ook, op zo'n relaxte zaterdagochtend knaagt er ergens in mijn lijf nog iets. Een raar onbestemd kriebeltje. Now you're living your dream and then what? Ik heb zolang naar dit moment toegeleefd en me erop verheugd dat ik er soms gewoon nog aan moet wennen dat we nu echt hier zijn. Voordat we verhuisd waren, had ik allemaal to-do lijstjes. Zowel op schrift als in mijn hoofd. En dan had ik bij een heel aantal punten: zo als we daar voorbij zijn, dan is het het heerlijk freewheelen! Dan is het relaxen! En nu zijn we al die punten voorbij en nu mis ik de spanning van het naar die punten toe werken! Snap je wat ik bedoel?

I know. Gecompliceerd.

Ik moet gewoon genieten. Nee, niet moet. Daar word ik alleen maar recalcitrant van, van moeten. Ik ga gewoon genieten. De wolken schuiven langzaam richting het oosten. De temperatuur zakt verder en verder onder nul. De winter lijkt nu echt te gaan komen.

Straks eerst naar Lolo en vanavond als het een beetje meezit en de wolken echt weg zijn, gaan we bij het meer sterren kijken. Wie weet zien we dan ook nog wel het Noorderlicht. Ja! Het Noorderlicht. Een droompje in een droom. Soort van.