Sportief en met keurige sokken. Zo ging ik vanmorgen naar Östersund voor mijn sollicitatie gesprek. Voelde toch best een kriebeltje, wat zeg ik, kriebel naarmate het uur u dichterbij kwam. Ik wil dit zo graag!
Omdat het bedrijf met de vacature nog geen officieel bedrijf heeft opgericht in Zweden, heb ik vanmorgen met hun tussenpersoon gesproken. Deze tussenpersoon werkt voor Peak Innovation. Een in aanzien staande organisatie die eigenlijk als een soort van matchmaker fungeert tussen bedrijven en mensen met coole ideeën voor in deze regio en researchers, marketeers, onderzoekers en al wat dies meer zij. Een bescheiden Frans sportmerk dat hun langlauf producten wil promoten en verder ontwikkelen in het mekka van de langlaufsport is precies zo'n bedrijf dat in het straatje van Peak past. Peak assisteert hen (dat Franse sportmerk dus) met het opzetten van hun bedrijf hier. Vandaar ook dat zij de eerste stappen verzorgen in het wervingsproces voor deze positie.
Nu had ik al eerder met mensen van Peak om tafel gezeten om te praten over ons eigen bedrijf. Peak zit midden in Östersund in een van de kantoren bij de Universiteit. Tomas had ik echter nog niet getroffen, tot vanmorgen. Het eerste kwartier hebben we eigenlijk alleen over onze verhuizing hierheen, het leren van de taal en ons eigen bedrijf gepraat. Heel gezellig en heel relaxed. We zaten in een klein vergaderkamertje met een ovaalvormige tafel. Tomas, prototype blonde viking, wees me dat ik kon gaan zitten en het viel me op dat hij toen niet tegenover me ging zitten (zoals ik zo vaak heb gezien bij dit soort meetings in Nederland), maar dat hij aan het 'hoofd' van de ovale tafel naast me ging zitten.
Uiteindelijk hebben we het natuurlijk ook over de positie gehad. Heb tussen neus en lippen door nog uitgevonden dat er in totaal 15 mensen gesolliciteerd hebben en dat er 4 (incl. mezelf) met een echt passend profiel bij zitten. Kern van de job is om in de opstartfase van het bedrijf te zorgen voor naamsbekendheid via sociale media, netwerk opbouwen en kantoor voorbereiden.
Volgende stap is dat ik mezelf introduceer bij de Franse grondlegger van het bedrijf. Tomas stuurt zijn referentie naar aanleiding van ons gesprek vanmorgen en ik stuur mijn verhaal dan dus naar Frankrijk en dan is het up to the French chief om te bestemmen of en zo ja wie hij wil uitnodigen voor een gesprek wanneer hij binnenkort hier in Östersund is.
Ik wil dit. Zoooo graag!
Dank voor het al het duimen. Ik blijf nog even door duimen dat de franse head honcho me uit gaat nodigen.
To be continued!
Creator of a #newnormal, lover of life and first time Siberian husky owner / Life is too short to wake up with regrets
Posts tonen met het label cool. Alle posts tonen
Posts tonen met het label cool. Alle posts tonen
donderdag 23 april 2015
zaterdag 24 januari 2015
Een ontmoeting op de vrijdagavond
Gisteravond kreeg ik 2 foto's via Facebook van Christel, onze bestest granne van across the road. 1 van een rendier op de trappen van de school en 1 van datzelfde rendier onderaan de trap bij ons appartement!? Ik steeg natuurlijk bijna op, want een rendier, zoooooooo dichtbij?
Wat bleek nou: vrienden van Christel en Björn trainen rendieren. En een van deze rendieren, Frost, was nu op Rödön voor een soort van 'trainingsstage'. Frost heeft al een heel aantal keer meegedaan in reclamefilmpjes, in evenementen en gaat binnenkort meedoen in een videoclip van een Britse artiest. Deze clip wordt over 2 weken opgenomen in Stockholm en om te zorgen dat Frost in topshape is, was hij gisteravond hier op trainingsstage.
Ik ontdekte het Facebookberichtje van Christel pas 1,5 uur nadat ze het gepost had (hoezo mobiel verslaafd...) maar wilde me de kans niet laten ontzeggen om Frost écht van dichtbij te zien. Lang leve SMS en ik ben naar de overkant van de weg gesprint.
Jaja, in -20 door de sneeuw naar een rendier rennen. Hoe meer nordic wil je het hebben?
zondag 30 november 2014
De opening
Weer een dag voor een eerste keer. En wat voor eerste keer! Dat er nog maar heeeeeeeeeeeeeeeel veel keren gaan volgen op deze eerste keer! Vandaag zijn we naar de openingsdag van de Wereldbeker biathlon geweest. In ons 'eigen' stadion in Östersund is tot 7 december de hele internationale top vertegenwoordigd in de Wereldbeker die geldt als de opening van het seizoen. Vorige week waren we al even in het stadion gaan kijken om wat sfeer te proeven, maar wat er toen al stond aan feestelijkheden, was nog niks vergeleken met vandaag! Het is echt een happening!
We hadden de kaarten van de week al gekocht in de stad (iets van 12 euro per persoon). De auto konden we bij de Maxi ICA kwijt en daarna tippel je zo over de houten brug het terrein van de Swedish National Biathlon Arena op. Buitenkaarsen langs de paden en vriendelijke vrijwilligers die je vlaggetjes toestoppen onderweg. Allemaal verschillende vlaggetjes van alle deelnemende landen. Net buiten de Arena hebben ze het entertainment gebied ingericht met allemaal vuurkorven, een grote verwarmde tent met een 'levendige' band (zijn ze gek op hier, levendige muziek!) en ook een kids corner. Daar kon je stapels blikken omgooien, lasso werpen om elanden geweien, met een slee de heuvel af racen en hockey op de sneeuw. Da's nog eens wat anders dan een springkussen!
Op de tribune was plenty plek. Met onze dekentjes en thermos thee hebben we ons middenvoor geposteerd en ons prima vermaakt met eerst al het gedoe voor de start en toen met de openingsceremony. Voor het eerst heb ik vanmiddag live iemand horen joiken. Het paste helemaal in de sfeer.
En daarna ging het sportieve spektakel van start met de mixestafette. Eerst moesten de 2 meiden ieder 6 km met 2 keer schieten (eerste liggend en daarna staand) en daarna de 2 mannen. Die moesten in totaal 7,5 km. Met een zinderende eindsprint heeft Martin Fourcade (Franse Olympische held!) de Fransen de overwinning bezorgd. De fotofinish wees uit dat Noorwegen 2 is geworden en Duitsland 3. Als we de experts mogen geloven, kennen de Zweden nu even niet heel veel heel grote namen op biathlon gebied. Een aantal groten is gestopt na de Olympische Spelen van dit jaar en nu werkt men met nieuwe namen weer toe naar succes over 4 jaar in Azië.
En ja, een groot deel van dat succes wordt gemastermind hier op de Mittuniversitetet in het Winter Sports Research Centre.
Ik verheug me nu al op komend weekend, dan gaan we weer naar het stadion toe voor de afsluitende Wereldbeker wedstrijden!
Abonneren op:
Posts (Atom)

.jpg)