A way around! .. denk ik...

Vorige week begon mijn verbazing over de manier waarop de modersmålsenheten hier in Östersund omgaat met contracten met haar werknemers.

Kom bij ons werken! Heb je vrienden? Neem ze mee, ze kunnen misschien wel direct aan de slag! Heb je een auto? Nog beter, hier is je contract: ondertekenen maar. Nee, je hoeft het niet mee naar huis te nemen. Hier is een pen, onderteken het maar. Right here, right now.

Het zijn allemaal vriendelijke mensen hoor. En ze doen ook enorm hun best. Maar dat dingetje met die contracten, dat zat en zit me nog steeds niet helemaal lekker. Heb her en der rondgevraagd en het is inderdaad zo dat dit departement geen contracten voor onbepaalde tijd afgeeft. Alle contracten zijn op zijn vroegst vanaf het begin van het schooljaar tot maximaal de dag waarop de zomervakantie begint. In de tussenliggende schoolvakanties heb je de keuze om of (gespaarde) vakantiedagen op te nemen of dat je vrij bent zonder doorbetaling. Aangezien ze hier in Zweden nogal genereus zijn met het aantal schoolvakanties, zit het er niet in dat je alle schoolvakanties kunt coveren met de gespaarde vakantiedagen.

Dat is de situatie en daar wil ik een manier om heen vinden. Nu heb ik er niet veel fiducie in om als een Don Quijote ten strijde te trekken tegen de vreemde regels met betrekking tot de contracten. Maar toen realiseerde ik me ineens dat ik sinds juni van vorig jaar lid ben van de Akademikers A-kassa. Elke maand betaal ik een heel bescheiden premie en als je voldoet aan een aantal voorwaarden, dan keert Akademikers A-kassa uit bij werkloosheid: noem het een werkloosheidsverzekering. Klinkt bijna too good to be true, maar natuurlijk heb ik al contact met ze opgenomen om te checken hoe het zit in mijn situatie: contract tot begin zomervakantie en zo goed als gegarandeerd nieuw contract na zomervakantie. Of zij dan het stuk daar tussen zullen coveren.

Ik ben benieuwd!

Hoe? Wat? Waar? Wanneer?

Na ruim een jaar in Zweden is het meeste papierwerk nu wel geregeld. Alleen is er nog wel het 'dingetje' van paspoort verlengen. Ons Nederlandse paspoort bedoel ik. Het paspoort van Marco verloopt in het 2e kwartaal van volgend jaar. En aangezien we net rond die tijd naar Nederland vliegen voor een weekje, is het wel zaak dat we dit 'dingetje' even regelen. 

Ik had een stille hoop dat we gewoon op onze Zweedse ID-kaart kunnen reizen. Met een Nederlandse ID-kaart kan je per slot ook van en naar de Schengenlanden reizen, toch? Maar met de Zweedse ID-kaart lijkt het niet zo simpel te liggen. Althans, als je als Nederlands burger een Zweedse ID-kaart hebt. Omdat we van 1 Schengenland naar een ander Schengenland reizen, zou er in theorie niet eens gecontroleerd hoeven worden. Maar stel je voor dat ze net op de terugreis wel gaan checken en niet precies weten wat ze met de Zweedse ID-kaart aanmoeten. 

Tuurlijk, je kunt een afspraak maken bij de Nederlandse ambassade in Stockholm, of bij die in Oslo. Op de respectievelijke websites van de ambassades zijn ze redelijk informatief over wat je allemaal moet regelen. Maar dat is best een hele hoop vergeleken bij het 'gewoon' kunnen aanvragen van een nieuw paspoort in Nederland. 

Dus in plaats van naar Stockholm of Oslo reizen voor een duur kwartiertje op de ambassade, gaan wij het nieuwe paspoort in Nederland aanvragen. Weet niet precies sinds wanneer, maar er bestaat nu de mogelijkheid om op Schiphol je nieuwe reisdocument aan te vragen en dat is na 3 werkdagen klaar! Super praktisch en dan hebben we het zekere voor het onzekere. Kan Marco er in ieder geval weer 10 jaar tegen aan met een nieuw paspoort! 

En dat weekendje Stockholm en Oslo dat doen we toch nog wel een keer. Of twee. Of drie. Daar hebben we geen Nederlandse ambassade voor nodig. 

In je moerstaal

In Zweden bestaat het fenomeen Les in je Moedertaal. Dat houdt in dat je als kind les kunt krijgen in je moedertaal (modersmålundervisning). De gemeente waar je woont regelt deze vorm van onderwijs. Een hartstikke mooi concept. 

Vorig jaar vonden we het nog niet zo aan de orde. Het leren van Zweeds stond toen voor ons allemaal hoger op de agenda dan het onderhouden van het Nederlands. Maar dit jaar is het een ander verhaal en hebben we ons er meer in verdiept. Ook Krokom biedt onderwijs in het Nederlands aan. Het wordt in Krokom gegeven, eens in de 2 weken op woensdagochtend anderhalf uur. Vervoer er naar toe en weer naar de eigen school moet je zelf regelen. 

Het concept vind ik prima. En ik vind het ook heel mooi dat Krokom de mogelijkheid biedt. Maar wij kiezen ervoor om het zelf te doen. Mik begon al helemaal verontwaardigd te kijken bij het idee dat hij misschien wel 2,5 uur (1,5 uur plus reistijd) zou moeten missen van zijn eigen school hier op Rödön om naar Nederlandse les te gaan in Krokom. 

Zeker omdat we afgelopen zomer al met Mik gewerkt hebben, hebben we allebei het idee dat wij prima zelf moedertaal onderwijs aan Mik kunnen geven. En wat is er een hoop leuks aan werkbladen en projecten beschikbaar online! Heb al een heel lesprogramma samengesteld tot aan de herfstvakantie. Elke vrijdagmiddag van 1-3 gaan we aan de gang met het Nederlands. Overigens, we praten thuis natuurlijk gewoon Nederlands met ons 3. Behalve als er vrienden over de vloer zijn, dan is de voertaal Zweeds. 

Mik kan bijna niet wachten. Ooooh ik heb zo'n zin in vrijdag. Wanneer is het vrijdag? Is het al vrijdag? 

Bijna Mik. Bijna. 

Is dat met een lange ij of een korte ei? 

Stuk!

Enig gevoel voor dramatiek kan mijn teerbeminde niet worden ontzegd.

"De auto is stuk!". Dat was het eerste wat ik hoorde toen de voordeur vanmiddag open ging. Nou bedacht ik me meteen dat het nooit extreem ernstig kon zijn want hij was per slot met de auto terug gekomen naar huis. Wat bleek: de achterklep van UFU gaat niet meer dicht. Dus iedere keer als je gaat rijden, gaat er een rood lampje branden zo van "er is nog ergens een autodeur open" en de eerste 5 minuten piept UFU dat het een lieve lust is.

Leek me wel een idee om er iets aan te (laten) doen dus toen ben ik met UFU, inclusief rood lampje en gepiep naar mijn vrienden van Mekonomen gereden. Als 'hulpeloze vrouw' staan er hier altijd wel mannen klaar bij de garage om te helpen. De workshop chef dacht het wel even te fixen. Met dichte achterklep startte ik UFU weer en, floep!, open was ie weer. Toevallig werkt er bij onze Mekonomen ook een Opel expert en die vertelde dat het een bekend probleem is dat de microchip in de handgreep van de achterbak kapot gaat na langere tijd in nat en vriezig weer. Dus na 7 jaar is deze chip aan vervanging toe. En tja, dat is niet zomaar even op een vrijdagmiddag om 4 uur te repareren. Dus of ik voor dinsdag over 2 weken een afspraak wilde maken.

Naaaah... dat duurde me iets te lang, dus ben bij 2 andere Mekonomen langs gereden en heb nu een afspraak voor aanstaande vrijdag staan. Dan krijgt UFU zijn nieuwe microchip. En tot die tijd proberen we ons zo min mogelijk te storen aan het rode lichtje en het gepiep.

Oh ja, voor de autobuffs, het is geen probleem om de achterklep te sluiten en de auto op slot te doen als UFU stil staat. Kwestie van gedecideerd de achterklep dichtdoen en dan de auto op slot. Het is alleen zodra je gaat rijden dat die kapotte chip op hol slaat.

Dingen

Wat een dag, wat een dag! Haalde vanmorgen om 9 uur al 2 versgebakken broden uit de oven. En de rode kool voor vanavond staat al klaar. Ik ben bijna onder de indruk van mijn gedomesticeerde talenten!

Na een rough dagje in de sneeuw en op de latten gisteren (16 kilometer langlaufen mensen! Ja, je leest het goed, zestien kilometers!), is het vandaag hoog tijd voor de broodnodige regelarijen. Gelukkig is het meeste nu al gedaan. Wat we nu nog moeten regelen is peanuts vergeleken bij het verkrijgen van ons persoonsnummer. Maar het zijn wel van die langslepende achteraan bel dingetjes.

Heb mijn vrienden van ING Webcare ook alweer gesproken. Is inmiddels zo'n 10 dagen geleden dat ik ze gesproken heb over mijn nieuwe wachtwoord en gebruikersnaam voor internetbankieren. En het zou er na 5 dagen al (kunnen) zijn. Frederike heeft me in ieder geval gerust kunnen stellen dat ze én het goede adres nu in het systeem hebben staan én dat er een brief onderweg is.

De SVB daarentegen kon me wel melden dat mijn zo gewenste pensioenoverzicht al begin december verzonden was. Maar het is hier nooit aangekomen. Dus nu is de vraag; naar welk adres hebben ze het gestuurd. To be continued.

En voor de Zweedse belastingen doe ik voor de eerste keer ever een BTW aangifte. Lang leve de dichtbij Helpdesk Wouter die me allemaal goede tips heeft gegeven.

Om over de gedane wassen nog maar te zwijgen.

Straks Mik en Amanda ophalen van de fritids en dan eet de goegemeente vanavond hier. Gaan Fia en Amanda voor de eerste keer rode kool met appeltjes eten. En een eigen gefabriekte gehaktbal natuurlijk. Ben benieuwd.