Gone and easily forgotten!

Ja hoor! Ze zijn vertrokken! Ik wijd er nog 1 hoera post aan en dan zijn ze helemaal vergeten!

Conny en Benny - I know, je verzint het niet - hebben 2 maanden lang hun best gedaan. Op hun eigen manier. Met rood en wit en zwart, meestal wel van 's morgens vroeg tot ergens na hun 5e fika pauze. 

En nu zijn ze klaar. Gisteren is de controle man geweest. Conny slofte er met een emmertje verf en een kwast achteraan. Hier en daar nog wat bijwerken en voila! 

Om het afkicken niet te snel te laten gaan, hebben ze de steigers gelukkig nog wel even laten staan. Het moet nu natuurlijk ook niet ineens té snel gaan. 

Lou loene to the max

Dus. Vanmorgen was de ganse familie om 7 uur 'al' up and at it. Geheel gekleed, ontbeten en in afwachting van de grote schildersexercitie.

Benny had per slot op zaterdag nog een briefje in onze brievenbus geduwd met de melding dat hij maandag binnen moest zijn bij ons om de raamkozijnen van binnen te schilderen. En als dat niet kon, dan moest het toch want hij had de hoofdsleutel.

Om iets over 8 kwam werd er gedecideerd op de deur geklopt: jonge baas en oude baas stonden te trappelen om naar binnen te komen. Weet overigens nog steeds niet wie van de 2 nou Benny is. Nadat de keukentafel verschoven was, Miks bed aan de andere kant van de kamer gezet en alle planten uit de vensterbank verzameld waren op het aanrecht gingen de mannen aan de slag. Nou ja, slag. Soort van. Wij zijn de boel ontvlucht en hebben onze wekelijkse Östersundsrun gedaan.

Na 1,5 uur waren we weer terug en waren oude en jonge baas verdwenen. Althans, niet verdwenen verdwenen want dat zie ik er de komende maanden nog niet van komen. Ze waren in ieder geval niet meer in ons appartement. Want: het krabben van de vensters was klaar. Stap 1 van het 'wij-komen-binnen-en-verbouwen-uw-appartement-voordat-we-gaan-schilderen' avontuur was gedaan.

En nu komen beide bazen dus nog een keer. Voor stap 2. Heb zo'n donkerbruin vermoeden dat er nog wel een paar stappen daarna zullen volgen ook. Zouden ze echt klaar zijn met al het schilderen voordat de eerste sneeuw gaat vallen?

PS het werkavontuur bij Östersunds kommun is er ook eentje uit het boekje Kalm aan, dan breekt het lijntje niet. Vorige week dinsdag had ik de feestelijke basis introductie cursus. Op die dag heb ik ook maar eens gevraagd "wanneer begint het inwerken op mijn eigen werkplek?". Tja, dat was een lastige vraag. Moest ik de dag daarop maar even vragen bij de Bemanningsenhet. Direct gedaan natuurlijk. En ik heb vanmorgen een mailtje gekregen dat er contact is geweest met de chef van mijn werkplek en dat zij als het goed is deze week contact op gaat nemen met mij. En anders moest ik nog maar een keer contact opnemen met de Bemanningsenhet.

Ik ga maar eens aan de fika denk ik.

6 weeks and counting

Het voelt inmiddels alsof oude en jonge baas onderdeel van het meubilair zijn. Sinds begin augustus scharrelen ze hier in meer of mindere mate rond en de laatste weken komen ze wel erg dichtbij. 

Oude baas is het 'slowly but surely' type, jonge baas is meer van het schielijke soort. Oude baas had er deze week hartgrondig de p in omdat het zoveel regende. Om toch nog een beetje aan de slag te kunnen blijven, verordonneerde oude baas ons op dinsdag dat we alles van het balkon moesten halen zodat hij daar woensdag en donderdag overdekt kon werken. Nou is het niet zo dat we heel veel ruimte over hebben in ons appartement, dus we zitten nu al een paar dagen tussen de buitenpotten met rozemarijn en overgeschoten kleurige bloemen. En om in het pannenkastje te komen, moet je via het IKEA tafeltje. Ach, wat moet je eigenlijk ook in zo'n kastje, kan best een paar dagen zonder. 

Jonge baas heeft zijn ziel en zaligheid gelegd in het schilderen van onze voordeur. De buitenkant moet ik erbij zeggen. Want het schilderen van de binnenkant heeft Krokoms Bostäder niet besteld. Onze voordeur was donkerbruin, maar sinds jonge baas aan de gang is geweest is de deur nu aan de buitenkant wit. Was een uitdaging om vanmorgen überhaupt de deur uit te komen, omdat jonge baas de voordeur na het schilderen gisteren dicht had gedaan. Tja en met natte verf wil dat wel lekker plakken. Na een bodycheck van de deur, konden we toch nog naar buiten. Het staat overigens best gezellig hoor, alle bruine deuren zijn (in ieder geval aan de buitenkant) wit gemaakt. 

Oude baas bromde ons ook nog toe dat ze komende week binnen komen schilderen. Of we alle gordijnen en planten en andere prullaria elders willen stallen. En nee, ze doen niet ook even een likkie verf op de voordeur aan de binnenkant. Ze komen dan voor de binnenkant van de raamkozijnen. Hoop ze te kunnen beletten dat ze de ramen dan ook weer meteen dichtdoen. Anders is het zo'n heidens karwei om ze weer open te krijgen. 

Then again, de temperaturen worden er steeds minder naar om veel ramen open te hebben. De herfst is well and truly in Rödön geland: de bladeren kleuren meer en meer, het is deze dagen al rond 8 uur donker en het zijn uitzonderingen dat de temperatuur nog boven de 13 graden uitkomt. 

Het zal mij benieuwen, zullen oude baas en jonge baas echt klaar zijn voordat de eerste sneeuw valt? 

Men neme een kwast...

De steigers staan inmiddels ruim een week rondom ons appartementengebouw. En van Bo mogen ze wel altijd blijven staan. De diva ziet het als haar persoonlijke catwalk. 

Oude baas en jonge baas zijn sinds dinsdag hier bezig. Nou ja, af en toe hier aan het appartementengebouw en dan weer even bij de dagopvang. Of bij de veranda van Kristine. En nu zijn ze net weer vertrokken. Waarheen? Geen idee. Ach, het is vrijdag. Soort van bijna weekend toch. 

Op een dag....

Krokoms Bostäder heeft het op zijn heupen. We hebben onze huurbaas hoog zitten. Voor Jämtse, of liever Krokomse begrippen, reageren ze snel. Zijn ze behulpzaam en doen moeite om dingen te regelen. Zo ook het onderhoud van de appartementen hier op Rödön. Onze oude(re) buurvrouw Kristine vertelde dat ze in alle 20 jaar dat ze hier woont nog nooit een schilder hier gezien heeft. En Kristine mag dan oud zijn, er ontgaat haar niks!

Dit wordt nu ruimschoots goedgemaakt. De schilders zijn hier al een maand en het ziet er naar uit dat ze hier ook nog wel even zullen zijn. Wat is de logica van een Zweedse / Jämtse / Krokomse schilder?

Zo'n 5 weken geleden kregen we een brief. Als er iets gedaan wordt of moet worden hier, dan krijg je altijd een brief. Zijn ze gek op hier. Een brief dus over het schilderen. Met een geplande begindatum. Of we alsjeblieft al onze troepies van het balkon en de deur en de muur wilden halen zodat de schilders lekker snel aan de gang konden. Nou hebben wij niet zoveel troepies, dus dat was 5 weken geleden zo gepiept.

Begin augustus werd er toen een keet neergezet. Zonder fikaplaats gebeurt er helemáál niks. Op 10 augustus was het eindelijk zover en zagen we de schilders voor de eerste keer live. Niet dat ze meteen aan de gang gingen hoor. Eerst moeten de appartementen allemaal bekeken worden. We wisten niet dat dit een routine zou worden die elke ochtend herhaald wordt. Er zou per slot zomaar iets kunnen veranderen overnight! Jonge baas en oude baas haalden op dag 2 een schuurpapiertje tevoorschijn. De een begon bij de dagopvang links van ons huis. De jonge baas begon bij de schuurtjes aan de andere kant. Ettelijke fikapauzes verder (om over de tripjes naar Krokom nog maar te zwijgen om een ander kwastje te halen) was deze schuuretappe klaar en begon jonge baas met rood schilderen van de schuurtjes. Oude baas is toen een heel aantal dagen zoek geweest. Jonge baas was niet helemaal eentig, want zijn vriendin (althans, dat nemen we aan) kwam rond het middaguur in haar nieuwe Audi voorrijden om zijn lunch te bezorgen.

Na het rood van de schuurtjes, was het tijd voor het wit van de dagopvang. Logisch. En als ie het wit van de dagopvang zat was, schuurde jonge baas er lustig op los bij een van de lage appartementengebouwtjes. Halverwege vorige week dook ineens oude baas weer op. En ook de steigerbouwers. Enthousiaste jongens die ons appartementengebouw sinds vorige week donderdag in de steigers hebben gezet.

Nou dan gaat nu opschieten zou je denken. Dan beginnen ze toch snel met ons gebouw en zijn ze daarna snel weer vertrokken. Nee joh! Er wordt nog lustig rood en wit geverfd bij de andere lage appartementengebouwtjes en bij de dagopvang. En gisteren is men ook aan het schuren en beitsen van de deuren begonnen. Inderdaad, tussen de fikapauzes door.

Vanmiddag maar weer eens gevraagd wanneer ze denken aan ons gebouw te gaan beginnen. De oude baas moest er een beetje peinzend van kijken. "Nou... misschien morgen".

Ben benieuwd.

Op een dag, dan is het allemaal geschilderd. Hoop dat de sneeuw nog even wacht met vallen.