Voor de zondag

Zo'n lang weekend voelt wel heel erg luxe. En zeker nu het weer iedere keer toch weer een beetje meer lenterig wordt, wil je gewoon naar buiten. Vandaag zijn we naar de Bröllopssten geklommen. Op ongeveer 20 minuten rijden ligt een leuk museumpje met allerlei info over de rendier- en elanden jagers die hier vroeger (heeeeel veel vroeger) hebben gewoond. En er is een watervalletje. Paar weken geleden toen we er met Fia en Marianne waren, was het merendeel nog bevroren en nu buldert het water naar benee.

Maar goed, als je daar dus doorloopt, dan kom je op het pad naar de Bröllopssten. Je moet er wel goed bijblijven altijd hier om de paden niet kwijt te raken.

Na zo'n uurtje naar boven klimmen waren we er. Het pad is schijnbaar sinds begin 1800 al een klassieker. Het eerste stuk loop je trouwens over het pad van de Olafsleden. En dan ben je er. Dit is 'm. De steen. 

Wij waren meer verrukt van het uitzicht. 

Gelukkig staan er ook bordjes om te vertellen welke berg je waar ziet. 

Op weg naar beneden hebben we de stand van zaken in de Pokemon wereld doorgenomen. En welke superheld we het liefste zouden willen zijn. En hoe je in Minecraft uit een boot stapt.

Je snapt wel dat we geen wild dier tegengekomen zijn.

Walking on water, again

Met deze temperaturen was het natuurlijk een kwestie van tijd: de wandelweg op het Storsjön, vlakbij de stad is nu ook geopend. Ze hebben een paar palen in het ijs gejekkerd met de welbekende rode Andreaskruizen erop zodat je weet dat het daar in ieder geval safe lopen is. 

En weet je? Was hier helemaal niet schichtig. Voelt als any other voetpad om daar te lopen. 

De hort op

Ben vanmorgen heerlijk de hort op geweest. Even niet alleen maar over de laptop gebogen. Even niet met mijn neus in de Zweedse studieboeken. Even niet de was doen of schoonmaken. Even niet gewoon. Wist niet precies waar ik heen zou gaan, maar dat maakt hier niet zoveel uit. Als je maar goed aangekleed bent (laagjes, seriously.. laagjes is the way to go!) en je hebt drinken bij je, dan kan je het lang uithouden. Heb een stukje van de Olafsleden gelopen. Mijn hoofd stond bijna niet stil. Is natuurlijk ook lastig als je aan het lopen bent en je hoofd gaat ineens stil staan. Maar het was wel heerlijk om gewoon even te gaan. Zo'n 10 km verder en 2 uur later was ik weer thuis. 

Oh ja, zijn dit nou pruimen? Of appeltjes?