Chocolaatje bij?

Dank jullie allemaal voor alle lieve berichtjes gisteren en vandaag! Heb massa's apps, Facebook berichtjes en zelfs ook nog SMSjes gekregen om me succes te wensen. Overigens nog een speciaal woord van dank aan Hilben voor het immens belangrijke kledingadvies! Je had ze eens moeten zien: mijn sokken vandaag waren een multimillion dollar company waardig!

Volgens de lieve Fransoos die ik vorige week aan de lijn had, was het nogal ingewikkeld om bij hem te komen omdat hij ergens diep weggestopt in de stad zijn kantoor heeft. Met zijn 3 pagina's tellende routebeschrijving was het echter een koud kunstje.

Eenmaal binnen bleek de lieve Fransoos een hele lange (echt heeeeele lange) lieve Fransoos te zijn die me hartelijk verwelkomde. Hij pakte meteen een doos chocolaatjes en schoof me voor zich uit de kamer in van zijn vrouwelijke Zweedse collega. Natuurlijk heb ik ze uitgebreid gecomplimenteerd voor zo'n duidelijke routebeschrijving. Fransoos dook glunderend zijn iPad in om daarna van wal te steken met het gesprek.

Eerst een heel verhaal over hoe hun eenheid is ingericht. De moedertaal eenheid in Östersunds kommun telt echt 10-tallen leraren. En dat worden er alleen nog maar meer met alle nieuwe (buitenlandse) mensen die hier in de kommun komen wonen. Als je als modersmålslärare werkt, ben je overigens niet alleen bezig met het onderwijzen van de betreffende moedertaal. Daarnaast kan het ook voorkomen dat je als studiehulp voor studenten optreedt. Dat je studenten helpt bij hun Zweedse studie (van F:an tot aan de hoogste klas van het middelbaar onderwijs) door ze in hun moedertaal dingen uit te kunnen leggen, soort van vertaalwerkzaamheden dus eigenlijk.
Als je in deze rol werkt, dan reis je vaak van school naar school. De studenten die moedertaal onderwijs dan wel studiesteun hebben aangevraagd, zitten niet allemaal bij elkaar op dezelfde school. Dus per termijn wordt er een nieuw schema in elkaar geknutseld zodat het moedertaal onderwijs zowel voor de student(en) als voor de ondersteuner op de meest praktische manier ingericht is.

Na de Fransoos was het mijn beurt. En daarna heb ik nog al mijn vragen kunnen stellen en hebben we nog even wat doorgepraat. Ik leefde namelijk nog in de veronderstelling dat het om een betrekking van max 8 uur per week ging. Begin net handigheid te krijgen in het aan elkaar knutselen van allemaal verschillende extra jobs, dus eentje meer kon er ook nog wel bij.

Maar nee! Het gaat niet om een paar uurtjes in de week. Het gaat om een fulltime positie! Merendeels als Engelse moedertaal onderwijzer en als de huidige Hollandse ondersteuner straks in zijn andere baan gaat beginnen, dan komen die studenten er ook bij. Ik moest mijn best doen om niet meteen op te stijgen. Bye bye hemtjänst! Bye bye rare wisseldiensten!

Al met al was het een heel gezellig gesprek. De Fransoos zei aan het einde van het gesprek tegen zijn collega: "ja maar we kunnen toch nu meteen wel zeggen dat we graag samen aan de slag willen?". Zweedse collega was echter Zweedse collega, dus die lachte heel lief en zei me dat het wel 99% zeker is dat ze graag met me verder willen, maar dat ze wel eerst moeten overleggen. Zonder möte geen voortgang zeg maar. Prima.

Zonder chocolaatje, maar met een heel blij gevoel heb ik afscheid daar genomen. Ik ben benieuwd wanneer ze hun möte gehad hebben en ik weer van ze zal horen.

Oh ja... ken je die mop van die sollicitatie die ik écht vergeten was? Nee? De dag nadat ik gebeld was door de lieve Fransoos, werd ik door een timide Zweedse dame opgebeld. Of ik nog steeds geïnteresseerd was om als Airport officer voor Securitas hier in Östersund te werken. Oeh! Ik moest even heel erg schakelen. Verhip, wat was dat ook alweer. Jawel hoor, 7 maanden geleden - je leest het goed, 7 maanden! - heb ik inderdaad bij hen gesolliciteerd. Nooit meer iets gehoord. Tot deze week dus. Ze was helemaal blij toen ik stralend ja zei. De timide dame zei me toen iets minder timide dat ze me binnenkort een uitnodiging voor een gesprek zal sturen. Je kunt per slot maar beter iets te kiezen hebben, dan helemaal niks toch?

Ben benieuwd wie er eerder is: Securitas met een uitnodiging voor gesprek of de Modersmålsenhet met een baanvoorstel.

Woohooo!

Jaaahaaaa! Hier heb ik naar uitgekeken. Naar het moment dat ik de presentatie gehad heb. Genieten van het feit dat de zenuwen over zijn en dat ik het gehad heb. En nagenieten van de positieve reacties die ik kreeg.

En weet je wat: nu wil ik weer!

Cecilia (our next door neighbour van 10 km verderop) en ik waren er ruim op tijd. Ik heb alles 5 x getest. Doet het geluid het, is het beeld overal goed te zien, je kent het wel. En toen kwamen langzaam maar zeker de mensen binnendruppelen. Iedereen heeft me een hand gegeven en vertelt wie ze zijn, maar ik heb het maar van een paar mensen onthouden. Best een heel gemêleerd gezelschap. Oudere mensen die vroeger voor PWC of Deloitte hebben gewerkt en die nu als business advisors werken voor het Nyföretagarcentrum, jonge mensen die net hun eigen bedrijf gestart zijn, mannen van de Danske Bank en van Swedbank. De bankmannen waren overigens de enigen die helemaal in pak waren. Voor de rest was het allemaal vrij informeel.

We begonnen met een Zweeds julbord. Bij Lolo vorige week vond ik het best lekker, maar dit keer had ik midden op de dag (en vlak voordat ik de presentatie ging houden) niet zo'n trek in allemaal visserigheden en piepers enzo. Heb een beetje gesnoept van wat dingetjes en vooral zitten kletsen en luisteren naar tafelgenoten.

En toen mocht ik. Toen deed de beamer het niet meer. En toen de beamer het eenmaal weer deed, toen was het geluid uit. Gelukkig waren er lieve behulpzame technische mannetjes die dat voor me gefixed hebben. Ik hoorde achteraf dat ik er helemaal niet zenuwachtig uitzag, terwijl ik op dat moment toch wel het zweet op mijn voorhoofd voelde! Toen het filmpje eenmaal speelde, was het leuk om de groep rond te kijken. Bij het stukje over Amsterdam 219 km2 en Jämtland 34.000 km2 hoorde je "ooooooh". En er werd gegrinnikt bij het plaatje van alle formulieren die ingevuld moesten worden en over hoe lang het duurde om een Zweeds persoonsnummer te krijgen.

Ik heb veel positieve reacties gekregen en ook met een aantal mensen over mogelijke opdrachten gepraat.

Dus. Dank voor al jullie duimen en goede vibes! Het heeft zeker heel erg geholpen!

Op naar de volgende presentatie!

Gezelligheid

Wat een heerlijke avond! We zijn net terug van een (maandag)avond bij Fia en Thomas. Fia kennen we al langer. Fia is de mama van Amanda die bij Mik op school zit. Thomas hebben we ook al eerder gezien, maar dat is een tijd geleden. In onze 1e of 2e week hier was Thomas de voetbal trainer in de voetbaltraining van dede Rödön Sport Klub. Direct daarna is Thomas naar Congo vertrokken (geen causaal verband) voor een uitzending voor de UN. En nu is hij weer even 2 weken terug. Fia stond erop dat we kwamen eten in deze 2 weken.

We werden weer meer dan allerhartelijkst ontvangen. Het enorm mooie huis is bijna helemaal in kerstsfeer en er stond een gezellig maal voor ons klaar. Mik en Amanda habben het gezellig en wij hadden het ook gezellig. We hebben het over van alles gehad. Van hoe het bier in Congo smaakt tot hoe Zweden zijn integratie politiek aanpakt. En we hebben een indrukwekkende film gezien van Thomas' 2e keer in Afghanistan als uitgezonden UN militair.

Voor a.s. zaterdag zijn we ook weer uitgenodigd. Dan zijn er een aantal vrienden van hen over de vloer en vinden ze het leuk als wij ook komen.

Razend goed voor ons Zweeds. Met een wijntje op spreek ik nog vloeiender Zweeds dan ik al deed!