Deze week is het buitenshuis werkende leven voor ons allemaal begonnen. Op dinsdag en op donderdag begint de dag iets eerder dan op de andere dagen en is het een kwestie van strakke planning. And I mean: strákke planning.
Zo ziet de donderdag er tegenwoordig uit:
Ontbijtjes, lunchpakketten en de rest klaarzetten voor allemaal. Met de auto naar Krokom om Marco bij het Kommunhus af te zetten. Rechtsomkeert naar huis om Mik naar school te brengen. Even snel bedden verschonen, was regelen en mails beantwoorden en dan naar mijn eerste school van de dag. Na 1,5 uur matte heb ik dan precies een uurtje tussendoor om de wekelijkse boodschappen te doen. Snelle tocht door de onvolprezen Willy:s en dan door naar de volgende school helemaal aan de andere kant van Östersund. Zoeken naar een parkeerplek en dan een feestelijk uurtje met een van mijn 2 Nederlandse kids. Daarna weer terug naar die ene kant van Östersund voor Engelse les. Na dat uurtje sprint ik naar de auto om naar Rödön te rijden om Mik van de fritids te halen. Samen rijden we dan naar Krokom om Marco op te halen.
Het is even wennen. Maar na 2 dagen kan ik zeggen dat het ook zeker een goed gevoel geeft. Na zo'n dag heb ik wel het gevoel dat ik een hele hoop gedaan heb. En het is genieten om alle verhalen van Marco te horen. Zeker omdat we in hetzelfde werkveld aan de slag zijn, is het leuk om te vergelijken en ideeën van elkaar te kunnen gebruiken.
Maar nu ga ik even uitpuffen. Na 12 uur heel efficiënt geweest te zijn, ga ik nu even heel inefficiënt op de bank van een heerlijk theetje genieten!
Posts tonen met het label nog meer werken. Alle posts tonen
Posts tonen met het label nog meer werken. Alle posts tonen
donderdag 14 april 2016
woensdag 13 januari 2016
It's a small step from egg sandwiches to Cleopatra
Ik krijg nog al eens de vraag wat ik dan zo al doe, als.. nou ja zeg maar in die job met die moeilijke naam.
Neem nou vandaag. Zo rond kwart over 8 schuif ik aan bij het ontbijt op de kleuterschool van een Amerikaanse Zweed van net 4. De klodders boter liggen overal en om de stukjes ei wordt meestal heftig gedebatteerd. En mijn Amerikaanse Zweedje bedient zich van een mix van Engels en Zweeds om zich in het ontbijtgewoel staande te houden. Tijdens het ontbijt kletst hij meestal al honderduit tegen mij en ik kwetter opgewekt in het Engels naar hem. De andere jongens zijn nu ook wel aan me gewend en gooien er af en toe ook een Engels woord tussendoor. Na het ontbijt begint de grote plas / handen wassen en aankleed exercitie. Met een steady -20 betekent het aankleden dat er eindeloos veel laagjes aangehesen moeten worden bij alle kids. Alhoewel ik er voor mijn Amerikaanse Zweed ben, hangen er geregeld andere kinders aan me om te vragen of ik alsjeblieft even kan helpen met laagje nummer 4, met een rits, met een helm en om <vul any winter item in hier> te zoeken.
Als we dan na 20 minuten eenmaal buiten zijn, dan gaan de mannen los. Soms doen we tikkertje. Nu liggen er bergen sneeuw dus dan moet er natuurlijk gegleden worden op de sneeuwbergen. En vanmorgen heb ik met mijn Amerikaanse Zweed in de sneeuwbioscoop gezeten. Hele verhalen over de 'film' die we aan het kijken waren. Met sneeuw popcorn natuurlijk.
Na een uurtje sprong ik weer in de auto (lang leve de seatheater!) op weg naar mijn volgende school. De rest van de dag ben ik op een school geweest waar ik 2 leerlingen begeleid bij verschillende lessen. Bij een leerling help ik hem met wiskunde, aardrijkskunde en geschiedenis en bij een andere leerling help ik hem bij wiskunde, humaniora en in de voorbereidingsklas. In de voorbereidingsklas komen alle leerlingen die vanuit een ander land en onderwijssysteem instromen. En daar komen dus ook geregeld nieuwe leerlingen bij. De laatste aanwinst is een meisje uit Thailand dat geen woord Engels en helemaal geen Zweeds spreekt. Meestal zitten in deze voorbereidingsklas evenveel studiebegeleiders als leerlingen. Arabisch (en een aantal dialecten), Pashtoe, Eritrees (en de diverse varianten daarvan) en nog een hele zwik andere talen worden in deze klas vertaald. In de voorbereidingsklas werken een heel aantal verschillende leraren op min of meer individuele basis met de leerlingen om ze op het niveau van hun eigenlijke klas te krijgen.
Mijn leerling in de voorbereidingsklas komt uit Congo en we spreken Engels met elkaar. Zodra de leerling het niveau van zijn eigenlijke klas heeft, gaat hij/zij steeds meer vakken met zijn eigen klas volgen en steeds minder in de voorbereidingsklas. Mijn Congolees gaat zo goed dat hij na 4 maanden hier op school het merendeel van de tijd al in zijn gewone jaarklas 9 zit. Voor nog maar een paar vakken zit hij in de voorbereidingsklas.
Anderhalf uur hebben mijn Congolees en ik gewerkt aan zijn opdracht over genetische manipulatie en daarna heb ik met mijn andere leerling een geschiedenis les gehad over het oude Egypte. En dan vergeet ik nog dat ik dankzij mijn Congolees ook wiskunde nu leuk begin te vinden! Hij kan geweldig uitleggen en nu snap ik precies hoe het met lineaire vergelijkingen zit!
Ik bof met mijn leerlingen. Natuurlijk zijn er best bij die ik af en toe achter het behang zou willen plakken. Maar ze zijn mij vast ook wel eens zat. Over het algemeen hebben we een hoop lol en steek ik er ook nog wat van op!
Neem nou vandaag. Zo rond kwart over 8 schuif ik aan bij het ontbijt op de kleuterschool van een Amerikaanse Zweed van net 4. De klodders boter liggen overal en om de stukjes ei wordt meestal heftig gedebatteerd. En mijn Amerikaanse Zweedje bedient zich van een mix van Engels en Zweeds om zich in het ontbijtgewoel staande te houden. Tijdens het ontbijt kletst hij meestal al honderduit tegen mij en ik kwetter opgewekt in het Engels naar hem. De andere jongens zijn nu ook wel aan me gewend en gooien er af en toe ook een Engels woord tussendoor. Na het ontbijt begint de grote plas / handen wassen en aankleed exercitie. Met een steady -20 betekent het aankleden dat er eindeloos veel laagjes aangehesen moeten worden bij alle kids. Alhoewel ik er voor mijn Amerikaanse Zweed ben, hangen er geregeld andere kinders aan me om te vragen of ik alsjeblieft even kan helpen met laagje nummer 4, met een rits, met een helm en om <vul any winter item in hier> te zoeken.
Als we dan na 20 minuten eenmaal buiten zijn, dan gaan de mannen los. Soms doen we tikkertje. Nu liggen er bergen sneeuw dus dan moet er natuurlijk gegleden worden op de sneeuwbergen. En vanmorgen heb ik met mijn Amerikaanse Zweed in de sneeuwbioscoop gezeten. Hele verhalen over de 'film' die we aan het kijken waren. Met sneeuw popcorn natuurlijk.
Na een uurtje sprong ik weer in de auto (lang leve de seatheater!) op weg naar mijn volgende school. De rest van de dag ben ik op een school geweest waar ik 2 leerlingen begeleid bij verschillende lessen. Bij een leerling help ik hem met wiskunde, aardrijkskunde en geschiedenis en bij een andere leerling help ik hem bij wiskunde, humaniora en in de voorbereidingsklas. In de voorbereidingsklas komen alle leerlingen die vanuit een ander land en onderwijssysteem instromen. En daar komen dus ook geregeld nieuwe leerlingen bij. De laatste aanwinst is een meisje uit Thailand dat geen woord Engels en helemaal geen Zweeds spreekt. Meestal zitten in deze voorbereidingsklas evenveel studiebegeleiders als leerlingen. Arabisch (en een aantal dialecten), Pashtoe, Eritrees (en de diverse varianten daarvan) en nog een hele zwik andere talen worden in deze klas vertaald. In de voorbereidingsklas werken een heel aantal verschillende leraren op min of meer individuele basis met de leerlingen om ze op het niveau van hun eigenlijke klas te krijgen.
Mijn leerling in de voorbereidingsklas komt uit Congo en we spreken Engels met elkaar. Zodra de leerling het niveau van zijn eigenlijke klas heeft, gaat hij/zij steeds meer vakken met zijn eigen klas volgen en steeds minder in de voorbereidingsklas. Mijn Congolees gaat zo goed dat hij na 4 maanden hier op school het merendeel van de tijd al in zijn gewone jaarklas 9 zit. Voor nog maar een paar vakken zit hij in de voorbereidingsklas.
Anderhalf uur hebben mijn Congolees en ik gewerkt aan zijn opdracht over genetische manipulatie en daarna heb ik met mijn andere leerling een geschiedenis les gehad over het oude Egypte. En dan vergeet ik nog dat ik dankzij mijn Congolees ook wiskunde nu leuk begin te vinden! Hij kan geweldig uitleggen en nu snap ik precies hoe het met lineaire vergelijkingen zit!
Ik bof met mijn leerlingen. Natuurlijk zijn er best bij die ik af en toe achter het behang zou willen plakken. Maar ze zijn mij vast ook wel eens zat. Over het algemeen hebben we een hoop lol en steek ik er ook nog wat van op!
donderdag 12 november 2015
Chocolaatje bij?
Dank jullie allemaal voor alle lieve berichtjes gisteren en vandaag! Heb massa's apps, Facebook berichtjes en zelfs ook nog SMSjes gekregen om me succes te wensen. Overigens nog een speciaal woord van dank aan Hilben voor het immens belangrijke kledingadvies! Je had ze eens moeten zien: mijn sokken vandaag waren een multimillion dollar company waardig!
Volgens de lieve Fransoos die ik vorige week aan de lijn had, was het nogal ingewikkeld om bij hem te komen omdat hij ergens diep weggestopt in de stad zijn kantoor heeft. Met zijn 3 pagina's tellende routebeschrijving was het echter een koud kunstje.
Eenmaal binnen bleek de lieve Fransoos een hele lange (echt heeeeele lange) lieve Fransoos te zijn die me hartelijk verwelkomde. Hij pakte meteen een doos chocolaatjes en schoof me voor zich uit de kamer in van zijn vrouwelijke Zweedse collega. Natuurlijk heb ik ze uitgebreid gecomplimenteerd voor zo'n duidelijke routebeschrijving. Fransoos dook glunderend zijn iPad in om daarna van wal te steken met het gesprek.
Eerst een heel verhaal over hoe hun eenheid is ingericht. De moedertaal eenheid in Östersunds kommun telt echt 10-tallen leraren. En dat worden er alleen nog maar meer met alle nieuwe (buitenlandse) mensen die hier in de kommun komen wonen. Als je als modersmålslärare werkt, ben je overigens niet alleen bezig met het onderwijzen van de betreffende moedertaal. Daarnaast kan het ook voorkomen dat je als studiehulp voor studenten optreedt. Dat je studenten helpt bij hun Zweedse studie (van F:an tot aan de hoogste klas van het middelbaar onderwijs) door ze in hun moedertaal dingen uit te kunnen leggen, soort van vertaalwerkzaamheden dus eigenlijk.
Als je in deze rol werkt, dan reis je vaak van school naar school. De studenten die moedertaal onderwijs dan wel studiesteun hebben aangevraagd, zitten niet allemaal bij elkaar op dezelfde school. Dus per termijn wordt er een nieuw schema in elkaar geknutseld zodat het moedertaal onderwijs zowel voor de student(en) als voor de ondersteuner op de meest praktische manier ingericht is.
Na de Fransoos was het mijn beurt. En daarna heb ik nog al mijn vragen kunnen stellen en hebben we nog even wat doorgepraat. Ik leefde namelijk nog in de veronderstelling dat het om een betrekking van max 8 uur per week ging. Begin net handigheid te krijgen in het aan elkaar knutselen van allemaal verschillende extra jobs, dus eentje meer kon er ook nog wel bij.
Maar nee! Het gaat niet om een paar uurtjes in de week. Het gaat om een fulltime positie! Merendeels als Engelse moedertaal onderwijzer en als de huidige Hollandse ondersteuner straks in zijn andere baan gaat beginnen, dan komen die studenten er ook bij. Ik moest mijn best doen om niet meteen op te stijgen. Bye bye hemtjänst! Bye bye rare wisseldiensten!
Al met al was het een heel gezellig gesprek. De Fransoos zei aan het einde van het gesprek tegen zijn collega: "ja maar we kunnen toch nu meteen wel zeggen dat we graag samen aan de slag willen?". Zweedse collega was echter Zweedse collega, dus die lachte heel lief en zei me dat het wel 99% zeker is dat ze graag met me verder willen, maar dat ze wel eerst moeten overleggen. Zonder möte geen voortgang zeg maar. Prima.
Zonder chocolaatje, maar met een heel blij gevoel heb ik afscheid daar genomen. Ik ben benieuwd wanneer ze hun möte gehad hebben en ik weer van ze zal horen.
Oh ja... ken je die mop van die sollicitatie die ik écht vergeten was? Nee? De dag nadat ik gebeld was door de lieve Fransoos, werd ik door een timide Zweedse dame opgebeld. Of ik nog steeds geïnteresseerd was om als Airport officer voor Securitas hier in Östersund te werken. Oeh! Ik moest even heel erg schakelen. Verhip, wat was dat ook alweer. Jawel hoor, 7 maanden geleden - je leest het goed, 7 maanden! - heb ik inderdaad bij hen gesolliciteerd. Nooit meer iets gehoord. Tot deze week dus. Ze was helemaal blij toen ik stralend ja zei. De timide dame zei me toen iets minder timide dat ze me binnenkort een uitnodiging voor een gesprek zal sturen. Je kunt per slot maar beter iets te kiezen hebben, dan helemaal niks toch?
Ben benieuwd wie er eerder is: Securitas met een uitnodiging voor gesprek of de Modersmålsenhet met een baanvoorstel.
Volgens de lieve Fransoos die ik vorige week aan de lijn had, was het nogal ingewikkeld om bij hem te komen omdat hij ergens diep weggestopt in de stad zijn kantoor heeft. Met zijn 3 pagina's tellende routebeschrijving was het echter een koud kunstje.
Eenmaal binnen bleek de lieve Fransoos een hele lange (echt heeeeele lange) lieve Fransoos te zijn die me hartelijk verwelkomde. Hij pakte meteen een doos chocolaatjes en schoof me voor zich uit de kamer in van zijn vrouwelijke Zweedse collega. Natuurlijk heb ik ze uitgebreid gecomplimenteerd voor zo'n duidelijke routebeschrijving. Fransoos dook glunderend zijn iPad in om daarna van wal te steken met het gesprek.
Eerst een heel verhaal over hoe hun eenheid is ingericht. De moedertaal eenheid in Östersunds kommun telt echt 10-tallen leraren. En dat worden er alleen nog maar meer met alle nieuwe (buitenlandse) mensen die hier in de kommun komen wonen. Als je als modersmålslärare werkt, ben je overigens niet alleen bezig met het onderwijzen van de betreffende moedertaal. Daarnaast kan het ook voorkomen dat je als studiehulp voor studenten optreedt. Dat je studenten helpt bij hun Zweedse studie (van F:an tot aan de hoogste klas van het middelbaar onderwijs) door ze in hun moedertaal dingen uit te kunnen leggen, soort van vertaalwerkzaamheden dus eigenlijk.
Als je in deze rol werkt, dan reis je vaak van school naar school. De studenten die moedertaal onderwijs dan wel studiesteun hebben aangevraagd, zitten niet allemaal bij elkaar op dezelfde school. Dus per termijn wordt er een nieuw schema in elkaar geknutseld zodat het moedertaal onderwijs zowel voor de student(en) als voor de ondersteuner op de meest praktische manier ingericht is.
Na de Fransoos was het mijn beurt. En daarna heb ik nog al mijn vragen kunnen stellen en hebben we nog even wat doorgepraat. Ik leefde namelijk nog in de veronderstelling dat het om een betrekking van max 8 uur per week ging. Begin net handigheid te krijgen in het aan elkaar knutselen van allemaal verschillende extra jobs, dus eentje meer kon er ook nog wel bij.
Maar nee! Het gaat niet om een paar uurtjes in de week. Het gaat om een fulltime positie! Merendeels als Engelse moedertaal onderwijzer en als de huidige Hollandse ondersteuner straks in zijn andere baan gaat beginnen, dan komen die studenten er ook bij. Ik moest mijn best doen om niet meteen op te stijgen. Bye bye hemtjänst! Bye bye rare wisseldiensten!
Al met al was het een heel gezellig gesprek. De Fransoos zei aan het einde van het gesprek tegen zijn collega: "ja maar we kunnen toch nu meteen wel zeggen dat we graag samen aan de slag willen?". Zweedse collega was echter Zweedse collega, dus die lachte heel lief en zei me dat het wel 99% zeker is dat ze graag met me verder willen, maar dat ze wel eerst moeten overleggen. Zonder möte geen voortgang zeg maar. Prima.
Zonder chocolaatje, maar met een heel blij gevoel heb ik afscheid daar genomen. Ik ben benieuwd wanneer ze hun möte gehad hebben en ik weer van ze zal horen.
Oh ja... ken je die mop van die sollicitatie die ik écht vergeten was? Nee? De dag nadat ik gebeld was door de lieve Fransoos, werd ik door een timide Zweedse dame opgebeld. Of ik nog steeds geïnteresseerd was om als Airport officer voor Securitas hier in Östersund te werken. Oeh! Ik moest even heel erg schakelen. Verhip, wat was dat ook alweer. Jawel hoor, 7 maanden geleden - je leest het goed, 7 maanden! - heb ik inderdaad bij hen gesolliciteerd. Nooit meer iets gehoord. Tot deze week dus. Ze was helemaal blij toen ik stralend ja zei. De timide dame zei me toen iets minder timide dat ze me binnenkort een uitnodiging voor een gesprek zal sturen. Je kunt per slot maar beter iets te kiezen hebben, dan helemaal niks toch?
Ben benieuwd wie er eerder is: Securitas met een uitnodiging voor gesprek of de Modersmålsenhet met een baanvoorstel.
donderdag 22 oktober 2015
Supersub
Ik begin zo langzamerhand de tel kwijt te raken van alle invalplekken waar ik nu op de lijst sta.
En na afgelopen maandag is daar weer een plekje bij gekomen. Het was een heel gezellig gesprek met de coördinator moedertaal onderwijs: een Finse dame die al een heel aantal jaar hier in Jämtland woont. In de afgelopen decennia was er niet zo heel veel behoefte aan moedertaal onderwijs (wordt gratis aangeboden door de Zweedse overheid) hier in de kommun, maar daar is de laatste jaren verandering in gekomen. Van Arabisch tot Italiaans, van Somalisch tot Nederlands. De kommun heeft zo'n 20 moedertaal leraren in dienst. En sinds een paar weken hadden ze na wat zoeken dus ook weer een Nederlandse leraar gevonden. Een jonge jongen die net begonnen is. De coördinator dame gaf aan dat ze het wel heel fijn vindt om in ieder geval een goede vervanger voor deze leraar te hebben, want als hij dan een keer ziek is of op vakantie, dan kan de les in ieder geval doorgaan. Ze zei tot 3 keer toe dat ze het jammer vond dat we elkaar niet een paar weken eerder gesproken hadden.
Nadat ik al in de ouderenzorg hier gewerkt heb (zomerperiode in Nälden), met demente bejaarden (invallen hier in Östersund) ben ik dinsdag begonnen met de introductie in een complex waar jongeren wonen die als diagnose Asperger gekregen hebben. Behalve Asperger hebben ze er vaak nog een aantal afkortingen bij ook. De jongeren wonen ieder in hun eigen appartement. Deze appartementen zijn strategisch verdeeld over het complex (waar ook de demente oudjes wonen waar ik af en toe ook inval).
Het is een wereld van verschil tussen deze zorg en de zorg voor (demente) ouderen. Waar je bij de oudere mensen continue aan de gang bent met uit bed helpen, in bed helpen, aankleden, uitkleden, maaltijden bereiden, helpen met eten om maar een paar dingen te noemen, is het in mijn nieuwe werkomgeving vooral zaak dat je de jongeren stimuleert zoveel mogelijk zelf te doen. Het is de bedoeling dat wij als staf ze helpen met bijvoorbeeld schema houden, boodschappen doen en ook gewoon met een praatje. Het is vooral zaak dat de jongeren een zo 'normaal' mogelijk leven kunnen leiden. Al met al is er veel tijd tussen de diverse geplande afspraken met de respectievelijke jongeren. En de tijd dat je niks te doen hebt, dan ben je in het kantoor. Het kantoor is net een show appartement. Omdat deze zorg 24 uur per dag is (dus ook 's nachts zijn er mensen van de staf in het kantoor), is het kantoor een 3 kamer appartement van alle gemakken voorzien. Behalve dat de staf hier veel tijd doorbrengt, komen er ook geregeld jongeren uit het complex buurten. Gewoon voor een praatje of om computer spelletjes te doen.
Behalve het enorme verschil in de hectiek in het werk, merk je ook dat deze tak van de zorg uit een ander potje betaald wordt. En dit potje is goed gevuld! Op de ouderenzorg wordt meer en meer gekort en hier is er heel veel mogelijk, nieuwe computer spelletjes, een nieuwe televisie in het kantoor.
Morgen nog 1 dagje intro hier en dan ben ik ook hier 'volleerd' vikarier.
En na afgelopen maandag is daar weer een plekje bij gekomen. Het was een heel gezellig gesprek met de coördinator moedertaal onderwijs: een Finse dame die al een heel aantal jaar hier in Jämtland woont. In de afgelopen decennia was er niet zo heel veel behoefte aan moedertaal onderwijs (wordt gratis aangeboden door de Zweedse overheid) hier in de kommun, maar daar is de laatste jaren verandering in gekomen. Van Arabisch tot Italiaans, van Somalisch tot Nederlands. De kommun heeft zo'n 20 moedertaal leraren in dienst. En sinds een paar weken hadden ze na wat zoeken dus ook weer een Nederlandse leraar gevonden. Een jonge jongen die net begonnen is. De coördinator dame gaf aan dat ze het wel heel fijn vindt om in ieder geval een goede vervanger voor deze leraar te hebben, want als hij dan een keer ziek is of op vakantie, dan kan de les in ieder geval doorgaan. Ze zei tot 3 keer toe dat ze het jammer vond dat we elkaar niet een paar weken eerder gesproken hadden.
Nadat ik al in de ouderenzorg hier gewerkt heb (zomerperiode in Nälden), met demente bejaarden (invallen hier in Östersund) ben ik dinsdag begonnen met de introductie in een complex waar jongeren wonen die als diagnose Asperger gekregen hebben. Behalve Asperger hebben ze er vaak nog een aantal afkortingen bij ook. De jongeren wonen ieder in hun eigen appartement. Deze appartementen zijn strategisch verdeeld over het complex (waar ook de demente oudjes wonen waar ik af en toe ook inval).
Het is een wereld van verschil tussen deze zorg en de zorg voor (demente) ouderen. Waar je bij de oudere mensen continue aan de gang bent met uit bed helpen, in bed helpen, aankleden, uitkleden, maaltijden bereiden, helpen met eten om maar een paar dingen te noemen, is het in mijn nieuwe werkomgeving vooral zaak dat je de jongeren stimuleert zoveel mogelijk zelf te doen. Het is de bedoeling dat wij als staf ze helpen met bijvoorbeeld schema houden, boodschappen doen en ook gewoon met een praatje. Het is vooral zaak dat de jongeren een zo 'normaal' mogelijk leven kunnen leiden. Al met al is er veel tijd tussen de diverse geplande afspraken met de respectievelijke jongeren. En de tijd dat je niks te doen hebt, dan ben je in het kantoor. Het kantoor is net een show appartement. Omdat deze zorg 24 uur per dag is (dus ook 's nachts zijn er mensen van de staf in het kantoor), is het kantoor een 3 kamer appartement van alle gemakken voorzien. Behalve dat de staf hier veel tijd doorbrengt, komen er ook geregeld jongeren uit het complex buurten. Gewoon voor een praatje of om computer spelletjes te doen.
Behalve het enorme verschil in de hectiek in het werk, merk je ook dat deze tak van de zorg uit een ander potje betaald wordt. En dit potje is goed gevuld! Op de ouderenzorg wordt meer en meer gekort en hier is er heel veel mogelijk, nieuwe computer spelletjes, een nieuwe televisie in het kantoor.
Morgen nog 1 dagje intro hier en dan ben ik ook hier 'volleerd' vikarier.
woensdag 7 oktober 2015
En zo ging het toch allemaal weer anders dan gedacht....
Zomaar een gewone dinsdag. Een dinsdag waarop ik keurig op tijd wakker en aangekleed was, want in het leven van een timvikarie weet je nooit wanneer je gebeld kan worden om in te vallen. Het enige dat je zeker weet is dat je in ieder geval vanaf 6 uur 's morgens gebeld kan worden.
Ik dacht dat ik dit wel handig zou vinden. Je zet zelf in het systeem op welke dagen je beschikbaar bent om te werken en als er dan timvikarie klussen zijn voor die dag of avond, dan krijg je een sms.
Maar als ik zo 's morgens in alle vroegte aangekleed en wel klaar zit en niet gebeld word, dan krijg ik toch zo mijn twijfel of dit wel zo'n fijne manier van werken is.
Anyway.
Een gewone dinsdag dus waarop ik Mik naar school heb gebracht en daarna aan de slag ben gegaan om nog een heleboel stipendium aanvragen te doen. En ja, ook ik spiek af en toe even op Facebook of er iets interessants staat. En rond een uur of 9 zag ik een post van Marie. Marie heeft 1 dochter in de F:an en nog een dochter hier op de dagopvang. Bij onze buren zeg maar. En bij de buren was het crisis. Want 2 van de 3 frökens konden er vandaag niet zijn in verband met zieke kinderen. Dus Marie had een post op Facebook gezet waarin ze vroeg of iemand nog iemand kende die in kon vallen bij de dagopvang.
Reken maar dat ik iemand kende! Ik! En zo geschiedde.
Ik heb vandaag een halve dag bij de buren gewerkt en heb me maar zelden zo populair gevoeld. Er waren vandaag 14 kinderen in de leeftijd van 1-5 en bijna allemaal wilden ze me van alles laten zien en me vertellen en me bessen laten proeven en meesleuren naar hun hutten in de struiken. Heb me kostelijk geamuseerd. Alle papieren die nodig zijn heb ik ingevuld en daar achter gelaten. De chef vindt het een heerlijk idee dat ze nu iemand zo dichtbij heeft die ze kan bellen om in te vallen als het nodig is.
No one welcomes chaos, but why crave stability and predictability?
Ik dacht dat ik dit wel handig zou vinden. Je zet zelf in het systeem op welke dagen je beschikbaar bent om te werken en als er dan timvikarie klussen zijn voor die dag of avond, dan krijg je een sms.
Maar als ik zo 's morgens in alle vroegte aangekleed en wel klaar zit en niet gebeld word, dan krijg ik toch zo mijn twijfel of dit wel zo'n fijne manier van werken is.
Anyway.
Een gewone dinsdag dus waarop ik Mik naar school heb gebracht en daarna aan de slag ben gegaan om nog een heleboel stipendium aanvragen te doen. En ja, ook ik spiek af en toe even op Facebook of er iets interessants staat. En rond een uur of 9 zag ik een post van Marie. Marie heeft 1 dochter in de F:an en nog een dochter hier op de dagopvang. Bij onze buren zeg maar. En bij de buren was het crisis. Want 2 van de 3 frökens konden er vandaag niet zijn in verband met zieke kinderen. Dus Marie had een post op Facebook gezet waarin ze vroeg of iemand nog iemand kende die in kon vallen bij de dagopvang.
Reken maar dat ik iemand kende! Ik! En zo geschiedde.
Ik heb vandaag een halve dag bij de buren gewerkt en heb me maar zelden zo populair gevoeld. Er waren vandaag 14 kinderen in de leeftijd van 1-5 en bijna allemaal wilden ze me van alles laten zien en me vertellen en me bessen laten proeven en meesleuren naar hun hutten in de struiken. Heb me kostelijk geamuseerd. Alle papieren die nodig zijn heb ik ingevuld en daar achter gelaten. De chef vindt het een heerlijk idee dat ze nu iemand zo dichtbij heeft die ze kan bellen om in te vallen als het nodig is.
No one welcomes chaos, but why crave stability and predictability?
zondag 30 augustus 2015
Weemoed
Je zou toch denken dat ik er nu wel eens aan gewend ben. Afscheid nemen bij een werkgever, op weg naar een nieuwe klus. Seen it, been there and done it many many times before. Ik kan me niet eens herinneren hoeveel keren ik al afscheidcadeaus gekregen heb bij KPN en Telfort. En dan was het vaak zo dat ik de maand daarop (of soms zelfs de week daarop...) alweer op de stoep stond.
Maar goed. Vandaag was het dus mijn laatste dag bij Hemtjänsten Nälden. Een zondagsdienst die al vroeg begon. Het was een beetje frisjes, maar wat een schitterende vergezichten en kleuren! Het is lastig om zo vroeg je warme bedje uit te komen. Maar als je er dan toch uit bent, dan is het niet moeilijk om te genieten van de schoonheid hier om je heen!
Vandaag werkte ik weer met het team waar ik gisteren ook mee gewerkt heb. En lieve Ronja had een heerlijke kladdkaka voor ons gebakken. Voor mijn afscheid. Chocolade kladdkaka met slagroom en met verse aardbeien. Gelukkig maar dat we een uur pauze hadden vanmorgen! Heb zitten genieten!
Natuurlijk ga ik een heleboel mensen missen. Al was het soms best een beetje jobbigt en niet direct mijn grootste wens om dit werk te doen - and at the risk of sounding corny - ik heb mijn werk deze zomer als enorm waardevol ervaren. Het is een fantastisch team dat in de thuiszorg werkt in Nälden (and beyond). Zo verschillend, maar allemaal gedreven en betrokken collega's. We hebben ons samen verwonderd over dingen, kwaad gemaakt over zaken en vooral ook enorm veel gelachen. En ik kan nu havregrynsgröt koken als de beste.
Afscheid nemen op je hoogtepunt zeggen ze toch vaak? Zo voelt het wel een beetje. En een beetje weemoedig. Je weet natuurlijk nooit precies wat je ervoor terug krijgt. Then again:
“Be wise enough not to be reckless, but brave enough to take great risks.”
Op naar mijn nieuwe klus!
vrijdag 28 augustus 2015
Change
Het waren 3 mooie dagen.. uuuuuh maanden.
Dit weekend is het laatste weekend dat ik bij de Hemtjänst in Nälden (Krokoms kommun) werk. Ergens in de komende week start ik mijn introductie in Östersunds kommun.
Ik ga als invaller (vikarie) aan de slag voor de Bemanningsenheten van Östersund. In plaats van een dedicated invaller voor de Hemtjänst in Nälden ga ik nu werken voor een soort van uitzendbureau voor mensen in de zorg. Behalve als invaller in de thuiszorg, kan het ook dat ze vragen om in te springen als werkbegeleider bij gehandicapten of als persoonlijk assistent van iemand die zorg nodig heeft. Meer mogelijkheden en beter betaald. Bring it on!
maandag 29 juni 2015
Heh, heh!
Eieieieindelijk, tussen alle bedrijven door, weer even een teken van leven. Het werkende leven is nu echt in volle vaart begonnen. En het zelfde geldt voor de zomer en de vakantie. Na weken - wat zeg ik, maaaaanden! - aftellen is het nu bijna zover dat Mik zijn allerbeste vriend in zijn armen kan sluiten (en wij ook de rest van de family).
Wel eerst nog een paar dagen werken. Hoe is het nou, zo bij de Hemtjänsten? Mmmh.. laat ik zeggen dat het een ervaring is. Ik vind het fijn als klanten blij zijn als ik kom. Ik vind het een uitdaging om boodschappen te doen en alle juiste dingen te vinden die op de respectievelijke handgeschreven lijstjes staan. Ik vind de meeste stofzuigers die bij klanten thuis staan ondingen en geregeld vliegt de slang me om de oren omdat het snertding te oud en gammel is en aan vervanging toe. Ik vind het knap dat ik bijna alle wasmachines aan de gang weet te krijgen en vooral ook weer open weet te krijgen nadat de was klaar is. Klinkt simpel, maar geloof me, bij deze - door de kommun aangeschafte - megamachines is het vinden van de Open-knop vaak nog een hele toer. En ik vind het ook altijd weer heerlijk als mijn dienst erop zit. Vooral avonddiensten zijn niet mijn favoriet. Ben meer een morgenpersoon en werk veel lekkerder als ik gewoon om 7 uur 's morgens kan beginnen. En dan bestaat er hier ook nog zoiets als 'gedeelde diensten'. Klinkt wel gezellig misschien, zo van 'je deelt je dienst met iemand anders'. Nope. That's not the case. Een gedeelde dienst houdt in dat je 's morgens van 7-11 werkt, daarna een paar uur niet en dat je dan om half 4 weer begint tot 10 uur. Feestelijk niewaar?
De mannen hebben het prima in mijn afwezigheid. De mannendagen worden gevierd met heel veel voetbal, nog wat Nederlands (en Zweeds) oefenen, veel lezen, disco maken en het huishouden doen. Zo'n ongelofelijk luxe dat mijn 2 mannen nu alles in het huishouden regelen: schoonmaken, boodschappen doen, de was. You name it!
Komende zaterdag heb ik trouwens het eerste contact met 'mijn' expat family. En vanaf komende week werk ik elke maandag en elke vrijdag bij hen. Om Julia, Alva en Isac te helpen met hun Engels. Vind het ook best weer spannend hoor, maar heb daar wel heel veel zin in!
Wel eerst nog een paar dagen werken. Hoe is het nou, zo bij de Hemtjänsten? Mmmh.. laat ik zeggen dat het een ervaring is. Ik vind het fijn als klanten blij zijn als ik kom. Ik vind het een uitdaging om boodschappen te doen en alle juiste dingen te vinden die op de respectievelijke handgeschreven lijstjes staan. Ik vind de meeste stofzuigers die bij klanten thuis staan ondingen en geregeld vliegt de slang me om de oren omdat het snertding te oud en gammel is en aan vervanging toe. Ik vind het knap dat ik bijna alle wasmachines aan de gang weet te krijgen en vooral ook weer open weet te krijgen nadat de was klaar is. Klinkt simpel, maar geloof me, bij deze - door de kommun aangeschafte - megamachines is het vinden van de Open-knop vaak nog een hele toer. En ik vind het ook altijd weer heerlijk als mijn dienst erop zit. Vooral avonddiensten zijn niet mijn favoriet. Ben meer een morgenpersoon en werk veel lekkerder als ik gewoon om 7 uur 's morgens kan beginnen. En dan bestaat er hier ook nog zoiets als 'gedeelde diensten'. Klinkt wel gezellig misschien, zo van 'je deelt je dienst met iemand anders'. Nope. That's not the case. Een gedeelde dienst houdt in dat je 's morgens van 7-11 werkt, daarna een paar uur niet en dat je dan om half 4 weer begint tot 10 uur. Feestelijk niewaar?
De mannen hebben het prima in mijn afwezigheid. De mannendagen worden gevierd met heel veel voetbal, nog wat Nederlands (en Zweeds) oefenen, veel lezen, disco maken en het huishouden doen. Zo'n ongelofelijk luxe dat mijn 2 mannen nu alles in het huishouden regelen: schoonmaken, boodschappen doen, de was. You name it!
Komende zaterdag heb ik trouwens het eerste contact met 'mijn' expat family. En vanaf komende week werk ik elke maandag en elke vrijdag bij hen. Om Julia, Alva en Isac te helpen met hun Engels. Vind het ook best weer spannend hoor, maar heb daar wel heel veel zin in!
maandag 22 juni 2015
Nog een baan!
Vaak gaat het niet zo heel snel in sollicitatieprocedures hier in Zweden. Of althans, hier in Jämtland. Maar soms kan het ook wél snel gaan. Heul snel!
Vorige week donderdagavond zag ik een leuke advertentie op de website van het Zweedse arbeidsbureau. Daarin werd een English teacher gevraagd voor hier in Östersund. Niet heel veel meer informatie, maar wel genoeg om het aantrekkelijk te doen klinken. Meteen een CV gemaakt, een kekke mail erbij geschreven en de volgende dag naar Åre vertrokken.
Wat schetst mijn verbazing dat ik op zaterdagmiddag al een antwoord had van de meneer die de advertentie had geplaatst! De meneer in kwestie was (en is) de CEO van CELT. Het Centre for English Language Training. In de mail schreef hij dat hij enthousiast was over mijn CV en hij heeft me wat meer info over het project gegeven. En als ik na het lezen van zijn mail nog steeds interesse had in het project, dan zou hij me gaan bellen op maandag.
Nou en óf ik interesse had! Vanmiddag net voor het eten een heel gezellig gesprek gehad met Dónal en nu heb ik dus de klus! Ik ga vanaf juli dus ook werken als English language training consultant. Ik ga 3 kinderen Engelse les geven. Ze verhuizen in augustus naar Saudi Arabië (met vader en moeder) en voordat ze daarheen gaan, willen vader en moeder graag dat de kinderen zich wat zekerder voelen in het Engels.
Ik heb er heel veel zin in!
Vorige week donderdagavond zag ik een leuke advertentie op de website van het Zweedse arbeidsbureau. Daarin werd een English teacher gevraagd voor hier in Östersund. Niet heel veel meer informatie, maar wel genoeg om het aantrekkelijk te doen klinken. Meteen een CV gemaakt, een kekke mail erbij geschreven en de volgende dag naar Åre vertrokken.
Wat schetst mijn verbazing dat ik op zaterdagmiddag al een antwoord had van de meneer die de advertentie had geplaatst! De meneer in kwestie was (en is) de CEO van CELT. Het Centre for English Language Training. In de mail schreef hij dat hij enthousiast was over mijn CV en hij heeft me wat meer info over het project gegeven. En als ik na het lezen van zijn mail nog steeds interesse had in het project, dan zou hij me gaan bellen op maandag.
Nou en óf ik interesse had! Vanmiddag net voor het eten een heel gezellig gesprek gehad met Dónal en nu heb ik dus de klus! Ik ga vanaf juli dus ook werken als English language training consultant. Ik ga 3 kinderen Engelse les geven. Ze verhuizen in augustus naar Saudi Arabië (met vader en moeder) en voordat ze daarheen gaan, willen vader en moeder graag dat de kinderen zich wat zekerder voelen in het Engels.
Ik heb er heel veel zin in!
Abonneren op:
Posts (Atom)