Chocolaatje bij?

Dank jullie allemaal voor alle lieve berichtjes gisteren en vandaag! Heb massa's apps, Facebook berichtjes en zelfs ook nog SMSjes gekregen om me succes te wensen. Overigens nog een speciaal woord van dank aan Hilben voor het immens belangrijke kledingadvies! Je had ze eens moeten zien: mijn sokken vandaag waren een multimillion dollar company waardig!

Volgens de lieve Fransoos die ik vorige week aan de lijn had, was het nogal ingewikkeld om bij hem te komen omdat hij ergens diep weggestopt in de stad zijn kantoor heeft. Met zijn 3 pagina's tellende routebeschrijving was het echter een koud kunstje.

Eenmaal binnen bleek de lieve Fransoos een hele lange (echt heeeeele lange) lieve Fransoos te zijn die me hartelijk verwelkomde. Hij pakte meteen een doos chocolaatjes en schoof me voor zich uit de kamer in van zijn vrouwelijke Zweedse collega. Natuurlijk heb ik ze uitgebreid gecomplimenteerd voor zo'n duidelijke routebeschrijving. Fransoos dook glunderend zijn iPad in om daarna van wal te steken met het gesprek.

Eerst een heel verhaal over hoe hun eenheid is ingericht. De moedertaal eenheid in Östersunds kommun telt echt 10-tallen leraren. En dat worden er alleen nog maar meer met alle nieuwe (buitenlandse) mensen die hier in de kommun komen wonen. Als je als modersmålslärare werkt, ben je overigens niet alleen bezig met het onderwijzen van de betreffende moedertaal. Daarnaast kan het ook voorkomen dat je als studiehulp voor studenten optreedt. Dat je studenten helpt bij hun Zweedse studie (van F:an tot aan de hoogste klas van het middelbaar onderwijs) door ze in hun moedertaal dingen uit te kunnen leggen, soort van vertaalwerkzaamheden dus eigenlijk.
Als je in deze rol werkt, dan reis je vaak van school naar school. De studenten die moedertaal onderwijs dan wel studiesteun hebben aangevraagd, zitten niet allemaal bij elkaar op dezelfde school. Dus per termijn wordt er een nieuw schema in elkaar geknutseld zodat het moedertaal onderwijs zowel voor de student(en) als voor de ondersteuner op de meest praktische manier ingericht is.

Na de Fransoos was het mijn beurt. En daarna heb ik nog al mijn vragen kunnen stellen en hebben we nog even wat doorgepraat. Ik leefde namelijk nog in de veronderstelling dat het om een betrekking van max 8 uur per week ging. Begin net handigheid te krijgen in het aan elkaar knutselen van allemaal verschillende extra jobs, dus eentje meer kon er ook nog wel bij.

Maar nee! Het gaat niet om een paar uurtjes in de week. Het gaat om een fulltime positie! Merendeels als Engelse moedertaal onderwijzer en als de huidige Hollandse ondersteuner straks in zijn andere baan gaat beginnen, dan komen die studenten er ook bij. Ik moest mijn best doen om niet meteen op te stijgen. Bye bye hemtjänst! Bye bye rare wisseldiensten!

Al met al was het een heel gezellig gesprek. De Fransoos zei aan het einde van het gesprek tegen zijn collega: "ja maar we kunnen toch nu meteen wel zeggen dat we graag samen aan de slag willen?". Zweedse collega was echter Zweedse collega, dus die lachte heel lief en zei me dat het wel 99% zeker is dat ze graag met me verder willen, maar dat ze wel eerst moeten overleggen. Zonder möte geen voortgang zeg maar. Prima.

Zonder chocolaatje, maar met een heel blij gevoel heb ik afscheid daar genomen. Ik ben benieuwd wanneer ze hun möte gehad hebben en ik weer van ze zal horen.

Oh ja... ken je die mop van die sollicitatie die ik écht vergeten was? Nee? De dag nadat ik gebeld was door de lieve Fransoos, werd ik door een timide Zweedse dame opgebeld. Of ik nog steeds geïnteresseerd was om als Airport officer voor Securitas hier in Östersund te werken. Oeh! Ik moest even heel erg schakelen. Verhip, wat was dat ook alweer. Jawel hoor, 7 maanden geleden - je leest het goed, 7 maanden! - heb ik inderdaad bij hen gesolliciteerd. Nooit meer iets gehoord. Tot deze week dus. Ze was helemaal blij toen ik stralend ja zei. De timide dame zei me toen iets minder timide dat ze me binnenkort een uitnodiging voor een gesprek zal sturen. Je kunt per slot maar beter iets te kiezen hebben, dan helemaal niks toch?

Ben benieuwd wie er eerder is: Securitas met een uitnodiging voor gesprek of de Modersmålsenhet met een baanvoorstel.

Een shock!

Ik moet gewoon even bijkomen. Even bijkomen van de shock.

We hebben inmiddels een jaar ons persoonsnummer, dus een jaar geleden zijn we begonnen met solliciteren. Eerst wat aarzelend, niet teveel tegelijk. Maar al snel werd het bij mij een soort van massa productie. Minimaal 5 sollicitaties per week de deur uit. Ok, dat telt als massa productie in this neck of the woods.

Behalve op de sollicitaties voor de thuiszorg, heb ik eigenlijk op geen enkele van de inmiddels tientallen sollicitaties gehoord. Schijnt ook weer een cultuur dingetje te zijn. Alhoewel, ik weet eerlijk gezegd niet eens (meer) hoe dat nu in Nederland is. Hoor je daar nog wel iets als je het niet geworden bent?

Anyway. Vanmorgen werd ik gebeld. Een meneer die overduidelijk niet Zweeds was, maar wel in het Zweeds sprak. Moest even omschakelen en toen snapte ik hem. Deze meneer belde mij over een sollicitatie die ik ruim 3 maanden geleden gedaan heb! Nou, als ze beginnen met bellen, dan gaat het de goeie kant op zou ik zeggen!

Ja hoor, toen ik eenmaal van de schrik bekomen was, hebben we mijn sollicitatiegesprek kunnen plannen. Aanstaande donderdagochtend om kwart over 8 ga ik bij Marc op gesprek voor de positie van modersmålslärare. Ja, want het is zo handig dat ik meerdere talen spreek en toen ratelde hij er nog wat in het vlot Frans achteraan. Poeh! Gelukkig kon ik hem vlot in het Frans antwoorden dat ik het nu fijner vond om aan de telefoon in ieder geval Zweeds te praten.

Ga straks mijn sollicitatie brief er nog maar eens bij zoeken. En deze dagen heel veel naar Patrick Bruel luisteren. Kan nooit kwaad.

PS nog niks van PostNord gehoord. Stelletje achterbakse doedels!

Solliciteren

Ik heb inmiddels al weer een stuk of 5 nieuwe sollicitaties de deur uitgedaan. En bij 3 van de 5 heb ik zowaar meteen iets gehoord!

Bij twee kreeg ik een autoresponse dat ze mijn sollicitatie ontvangen hadden en dat ze ermee aan de slag gingen. Over een paar weken komen ze bij me terug om me te laten weten of ik door ben in de selectie.
Bij een andere ontving ik een uitgebreid epistel om me te bedanken voor mijn interesse en daarna volgde de uitleg van het recruitment proces. Bij de eerste zin viel mijn mond wel open: het recruitment proces duurt 4-6 maanden. Yep, je leest het goed: 4-6 maanden! En nee, het gaat niet om een vertrouwenspositie op de ambassade of een spionnenpost aan de Botnische Golf. Het gaat om een verkoopplek in een van de grootste (dat dan weer wel) buitensportzaken hier in Jämtland.

Ach ja. Haastige spoed is zelden goed and all that. Maar een beetje spoed is soms zo gek nog niet.

Aaaaaaaargh!!!

Right. Dus je weet nog wel van die Fransman heh? Van die Fransman die hier die hele leuke baan had geadverteerd.

Het is inmiddels 6 weken geleden dat ik het gesprek bij Peak Innovation gehad heb. En ik had (en heb) er wel een beetje genoeg van dat ik helemaal niks hoor uit Frankrijk. Gisteren heb ik de stoute schoenen aangetrokken en naar ze gebeld. Mijn beste Frans kon de telefoniste niet bekoren en - nadat ze zei dat ze had geprobeerd om de baas te pakken te krijgen - werd ik afgepoeierd dat ik maar een mail moest sturen. Pff.. ja, nóg maar een mail. Heb het natuurlijk wel gedaan.

En weer geen antwoord.

Vanmiddag heb ik toen de Zweedse contactpersoon gepolst. Of hij misschien nog iets gehoord had. Aardige kerel hoor (dat is die leukerd van het interview) en die reageert tenminste ook meteen. Die snapt wat communicatie is. Het is nu dus echt zo dat deze ronde van de rekrutering in handen is van de Fransen en het enige dat hij wist is dat er wel 1 iemand geïnterviewd is.

KLOENK! Daar zakte de moed me in de schoenen. En ik ben dus niet geïnterviewd. Tja, who knows misschien gaat dat nog komen. Maar ik heb sterk mijn twijfels.

En ik ben teleurgesteld.

Maar goed dat ik in ieder geval de Hemtjänsten nog heb.

Jetzt geht's los! Maar dan op zijn Frans...

De blonde viking heeft de nodige informatie opgestuurd!

Heb net heel erg mijn best gedaan op mijn pitch voor de franse head honcho en deze opgestuurd. Nu is het afwachten. Heb alle standaard regels van het sollicitatiebrieven schrijven aan mijn laars gelapt, nou ja, bijna alle. Ik heb iets opgeschreven in de trant van dat ik denk dat hij mij moet hebben, dat ie niet verder hoeft te zoeken. Is overigens ook niks aan gelogen.

Ik vind het echt spannend.

Solliciteren op kousenvoeten

Na maanden in shorts of skibroek of jeans was het vanmorgen dan toch echt tijd voor nette kleren. Wat doe je aan als je gaat solliciteren bij de hemtjänst? Gelukkig mag ik me rijk rekenen met een sollicitatie expert in onze directe omgeving. Fia heeft vrijdagavond mijn outfit goedgekeurd, alhoewel we het toen niet over sokken gehad hebben.

Keurige zwarte broek, fleurig shirtje en haar in de staart op weg naar Nälden. Lig op zo'n 20 km van Rödön, maar ziet er meteen alweer heel anders uit. Jonathan van de hemtjänst had uitgelegd waar ik ze kon vinden en ik klopte keurig op tijd bij ze aan. Geen gehoor, wel een open deur dus toen maar naar binnen gestiefeld. Hele berg schoenen bij de kapstok, dus ja, ik heb ook mijn schoenen uitgetrokken. Wat was ik blij dat ik bijpassende nette sokken aanhad! Heb nog wel even hallo geroepen en nog wat rondgegluurd, maar er was echt niemand.

Na even wachten bij de kapstok, op kousenvoeten dus, kwam Jonathan de hoek om. Ik weet niet waarom maar ik had een oudere meneer verwacht dus moest even schakelen want Jonathan is een leuke vent van mijn leeftijd. Mocht meteen meelopen en werd in een oude leren fauteuil geplant naast zijn bureau. Ben maar niet gaan leunen, want was bang dat ik dan niet meer uit de stoel overeind zou kunnen komen.

Gezellig kletsend en tussendoor ook wat standaard vragen beantwoordend hebben we ongeveer 3 kwartier samen gezeten. Ik heb er een positief gevoel aan over gehouden en ik hoop Jonathan ook. Uiterlijk begin volgende week hoor ik of ik mag gaan beginnen.

Jag fortsätta att håller tummarna!!

En dank jullie wel voor alle lieve succeswensen vanmorgen! Dat heeft zeker geholpen!

Aan het werk!

Na 100 sollicitaties, give or take a few, werd ik vandaag gebeld door Jonathan. Jonathan werkt bij de Hemtjänst in Nälden en was blij om te lezen dat ik geïnteresseerd ben in een sommer vikariat. De Hemtjänst is zoiets als de thuiszorg in Nederland en een sommer vikariat betekent dat je voor de zomer inzetbaar bent. Als alle anderen op vakantie zijn of gewoon even vrij, dan val ik voor ze in. Waarin? Dat kan van alles zijn. Kokswerkzaamheden: lijkt me niet verstandig om mij in de keuken te zetten... behalve als het alleen gaat om brood bakken. Schoonmaken en boodschappen doen voor mensen, invallen bij kinderopvang.

Komende maandagochtend om 10 uur ga ik met Jonathan praten en bespreken we de opties. Althans, als hij het in me ziet zitten natuurlijk. Ik heb er zin in!